De zeggingskracht van goede liturgie overstijgt verbale verkondiging: aan het eind van de eucharistieviering van Pinksteren komen zeven gelovigen aan het altaar staan, ze komen uit alle windstreken: Syrië, Polen, Indonesië, Curacao, Italië, Argentinië, Indonesië.

De paaskaars brandt, een zevenarmige kandelaar staat op het altaar. Één voor één bidt in de eigen moedertaal: “Kom Heilige Geest, vervul de harten van uw gelovigen en ontsteek in hen het vuur van uw liefde. Zend uw Geest uit en alles zal worden herschapen worden. En Gij zult het aanschijn van de aarde vernieuwen”.

Daarna neemt ieder het vuur van de Paaskaars, en steekt één van de kaarsen aan. Na de zevende wordt de Paaskaars gedoofd. Het is heel stil in de volle kerk.